ساعت 10 شب 11 آبان

سلام امشب شب تولد کسی که نمیتونم فراموشش کنم و هنوز تو ذهنم هست

تولدت مبارک ایشالا همیشه شاد خوشبخت و سلامت باشی

شاید دلیل این که من اینجا هستم همین گذشته من هست که من رها نمیکنه و هنوز دوست دارم بش فکر کنم

اینجا شده متروکه ، یک زمانی چه برو بیایی داشت ، مث این خونه قدیمی چوبی ها که یک پیر مرد رو یک صندلی جوبی نشسته و هنوز که هنوزه داره مینویسه

دلم برای پدرام پریا سحر یلدا پرهام مصطفی و اون روزا بعضی موقه ها خیلی تنگ میشه

خیلی دیگه دارم حرفای تکراری میزنم

این شبا و این روزای بارونی همش تو این فکرم که داره زندگیم وارد یک فاز جدیدی میشه و داره دوران خوب دانشگاه رفیق بازی تموم میشه

البته دیگه خسته شدم از رفیقا و دانشگاه ، خوشحال میشم وارد فاز جدید شم

این روزا زندگیم تو سه کلمه خلاصه شده کلش دانشگاه و باشگاه

هوای پاییزی و بارونش که وقتی دارم رانندگی میکنم خیلی دوست دارم همچی یکم بخاری و شیشه پایین و یک موسیقی لایت و آروم و کمی هم استرس از این رانندگی های افتضاح مشهد

خوب دیگه باید کم کم رفت

فعلا خداحافظ :)

ارشد...